Nardis

فکر میکنم از لذت های عهد قدیم، انتظار برای رسیدن جواب نامه ها باشه. چیزای دیگه هم حتما بوده که الآن دیگه خبری ازشون نیست تو حال حاضر ولی این یک مورد فکر میکنم چزو بهترین حس ها بوده باشه که جواب نامه بدستت می رسید. منم سنم به این چیزا قد نمیده اما میشه حسش کرد. دو روز منتظرِ پست آدم میمونه و بعدش وصال بسته لذت وصف نشدنی داره چه برسه به اینکه هفته ها صبر کنی تا مرقومه مورد نظر رو بخونی. 

از برنامه های طویل سال جدید نوشتن کلیشه است؛ در نهایت که "رسیدن" وجود نداره و توی این "مسیر" باید بود. خود "مسیر" بودن فکر میکنم نکته مهمی باشه. بیراهه نرفت، فراموش نکرد چهار چوب هارو و از خیلی چیز ها باید زد. فکر میکنم برای سال جدید اینو باید بهتر یادبگیرم که فداکاری کنم. در مقابل نفس بایستم و گاهی فکر میکنم که گناه های هفتگانه انجیل چه آموزه خوبی میتونه باشه برای اینکه اصلاحات انجام داد تو زندگی. و برای سال جدید کمتر حرف زد، بیشتر عمل کرد، تعصب نداشت و تلاش و تلاش تلاش.

و تمِ تعهدی که به لیست اضافه شده (برای شما کلاغ سر جاش هست البته )