Nardis

اینکه "تو محدودیت ها آدم ستاره میشه" شاید جمله قصار خوبی باشه برای اندر احوالات خیلی از مردمانِ بزرگ این دنیا. چند مدتی میشه که روی موسیقیِ «جز» از بلوک شرق قفلی زدم (اصطلاح مناسب تری هست لطفا کامنت کنید) و امروز کنجکاو شدم تا درباره یکی از پیانیست های جزِ آذربایجان شوروی، کمی بیشتر بدونم. و نکته جالبی که من اصلا حضور ذهن نداشتم، ممنوعیت سبک های موسیقی در دوران استالین، در شوروی بودش.

هرچند بعد از استالین هم باز ممنوعیت هایی بود (مثل موسیقی پینک فلوید یا Black Sabbath) اما خب در دوران خفقانِ حکمرانی استالین این موضوع خیلی شدیدتر بود؛ و نکته قابل توجه هم ممنوع بودنِ موسیقی «جَز»، بودش. هرچند در دهه های هفتاد، هشتاد و تا زمان فروپاشی شوروی، این ممنوعیت کمرنگ تر و حضور موزیسین های جَز/فیوژن پررنگ تر شد اما در زمان آقای «مصطفی زاده»، مثل اینکه صفحه های «جز» رو لای برگه های MRI و CT-Scan حمل و به فروش میرسوندن.